Yapıyı koruyan
ilk yüzey.

Beşik çatı, kırma çatı, tek eğimli çatı ya da düz çatı — her biri farklı bir siluet üretir, ama aynı zamanda farklı teknik sonuçlar doğurur. Eğimli çatılar suyu ve karı hızlı tahliye eder, çatı arası hacim kazandırır. Düz çatılar modern bir dil sunar ve teras kullanımına izin verir; buna karşılık su yalıtımı ve eğim planlaması çok daha hassastır.

Biçim kararı verilirken imar durumu da devreye girer: bazı bölgelerde çatı tipi ve eğimi imar planıyla sınırlanmış olabilir. Bu yüzden mimari tercihi, parselin kurallarıyla birlikte değerlendiririz.

Isı kayıp ve kazançlarının önemli bir bölümü çatıdan gerçekleşir. Ancak çatıda yalnızca yalıtım kalınlığı değil, havalandırma da belirleyicidir. Havalandırılmayan bir çatı katmanında nem sıkışabilir; bu da zamanla ahşap elemanlarda, yalıtımda ve iç yüzeylerde sorun üretir.

Çatı arası yaşanacak bir hacim olarak kullanılacaksa, yalıtım kurgusu buna göre değişir. Yalnızca döşemeye mi yoksa eğimli yüzeye mi yalıtım yapılacağı, kullanım kararına bağlıdır ve baştan netleşmelidir.

Bir çatının performansı çoğu zaman kaplama malzemesinde değil, birleşim detaylarında belli olur: baca kenarları, mahya, dere, saçak ucu ve duvar birleşimleri. Bu noktalar doğru çözülmediğinde, en kaliteli kaplama bile su almayı engelleyemez.

Yağmur suyunun oluk ve inişlerle nereye götürüleceği de tasarımın parçasıdır. Suyun bina dibine bırakılması, zamanla temel çevresinde nem ve zemin sorunlarına yol açabilir.

Kiremit, metal kaplama, membran ya da doğal malzemeler — seçim yalnızca görsel bir tercih değildir. Bölgenin kar yükü, rüzgâr durumu, çatının eğimi ve yapının taşıyıcı sistemi seçimi etkiler.

Örneğin düşük eğimli bir çatıda bazı kiremit tipleri uygun olmayabilir; yüksek rüzgâr alan bir bölgede sabitleme detayı öne çıkar. Doğru eşleştirme, çatının ömrünü doğrudan uzatır.